بیا

در یکی از همین روزهای به ظاهر محال ! ! به ظاهر بعید ! !

بیا

که آمدنت همان معجزه ای است که قرن ها ، امید به شوق رسیدنش زنده مانده است...

بیا

در یکی از همین روزها که زمین پر از عطر نرگس است...

طلوع کن ای آفتاب

و این شب سیاه بی تو بودن را خط بزن...

تو آن رویای خوبی که توصیف لحظه ی شوق انگیز آمدنت 

در حجم هیچ واژه ای نمی گنجد...

اما مهربان

این فراق تا کی ؟؟!! ...

این بی کسی تا کجا ؟؟!! ...

چقدر روز میلادت را بدون تو !!! جشن بگیریم ؟؟!! ...

آقای خوب من

فراقت مرا با همه ی سیاهی ام بهانه گیر کرده است...

تا نیایی دیگر هیچ نخواهم نوشت...

شتاب کن ای منجی...

وعده ی دیدار همان لحظه ی خوب ظهور تو...

*****

اللهم عجل الولیک الفرج

 چهل طلوع خورشید از فراز نی

در منزل به منزل پریشانی ...

در هجوم تازیانه ها و زخم زبان ها ...

در بزم کج اندیشان ...

 اگر نور تو در کاروان نبود تحمل محنت طاقت فرسای این سفر نا ممکن می نمود ...

خورشید همیشه سینه ی تاریکی را می شکافد و دوام سیاهی را در هم می شکند ؛

 حتی با طلوع از بلندای نی .

کنون پس از قرن ها ظلمت ،

دوباره از بلندای نیزار ظلمانی اندیشه هامان طلوع کن ای آفتاب ...

*****

اللهم عجل الولیک الفرج

هزاران سال است که ندای هل من ناصر ینصرنی تو در گوش زمان تکرار

می شود... ما مانده ایم و امتحان مکرر شنیدن صدای تو و سکوت خویش!!

هرگز گمان مبر این انجماد بی مهری است! اندیشه هایمان رنگ آگاهی ندارد...

حسین جان ما را ببخش اگر نمی فهمیم کربلا پیوسته  برپاست و ندای تو ما را

به یاری خویش می خواند تا رها شویم از هرچه ظلمت و بی خبری؛

و گرنه آستان تو کجا و یاری ما کجا ؟!

این الطالب بدم المقتول بکربلا ؟

*****

اللهم عجل الولیک الفرج

با نام رضــا به ســینه ها گـــل بزنید

                                                        با اشـک به بـارگـاه او پــل بزنید

فرمود که هر زمان گرفتار شدید

                                                         بر مهــدی ما دست توســل بزنید

                                    ******

ای امید دل های خسته ی بی قرار قدری برای آمدن تعجیل کن...

اللهم عجل الولیک الفرج

در کلاس درس امام صادق (ع) :

- بالاترین اطاعت از پروردگار، خرسندی از کار اوست در هرچه بنده خوش دارد یا ناخوش  دارد و البته خدا

 هیچ کاری انجام نمی دهد مگر این که خیر و صلاح بنده در آن است. (۱)

- هرکس به روزی اندک از خدا خوشنود شود، خداوند نیز با عمل اندک از او راضی خواهد شد. (۲)

- آنان که فقط برای رضای الهی یکدیگر را دوست می دارند، روز قیامت بر منبرهایی از نور تکیه زده اند؛

 نور چهره، بدن ها و منبرهایشان بر همه چیز پرتو افکنده است تا جایی که همه چیز به نور آنان شناخته

می شود و گفته می شود اینان دوستان همدل در رضای خدا هستند. (۳)

- هرکس برای رضای خدا برادرش را دیدار کند، خداوند بزرگ می فرماید: « مرا دیدار نمودی، پاداشت بر

عهده من است و من برای تو به پاداشی کمتر از بهشت رضایت نمی دهم.» (۴)

- کسی که می خواهد خدا همه ی حاجاتش را اجابت کند باید از تمام مردم قطع امید کند و جز به خدا امید

نداشته باشد و هرگاه خداوند این حالت را در قلب او مشاهده کرد، هرچه درخواست کند به او می دهد. (۵)

- خداوند متعال می فرماید: « ای فرزند آدم مرا در نفس خویش به یاد آور تا تو را یاد کنم. ای فرزند آدم مرا

در خلوت یاد کن تا تو را در خلوت یاد کنم. ای فرزند آدم مرا در میان جمعیت یاد کن تا تو را در جمعیتی بهتر

از جمعیت تو یاد کنم.» هیچ بنده ای در جمعی از  مردم خدا را یاد نمی کند مگر این که خداوند در جمعی از

فرشتگان او را یاد می کند. (۶) 

- خداوند متعال می فرماید: « کسی که یاد من او را از درخواست نمودن از من باز دارد، بیشتر و برتر از

آنچه همگان از من می خواهند به او می دهم.»  (۷)

- زهد در دنیا از بین بردن اموال و حرام نمودن حلال ها نیست، بلکه زهد در دنیا این است که به آنچه در

دست خود توست از آنچه در دست خدای بزرگ است بیشتر اعتماد نداشته باشی. (۸)

-----

۱: بحارالانوار، ج ۶۸، ص ۱۳۹

۲: بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۴۰۶

۳: کافی، ج۲، ص۱۲۵

۴: کافی، ج۲، ص۱۷۶

۵: کافی، ج۲، ص۱۴۸

۶: بحارالانوار، ج ۹۰، ص ۱۵۸

۷: وسائل الشیعه، ج ۴، ص۱۱۸۷

۸: بحارالانوار، ج ۶۷، ص ۳۱۰

*****

اللهم عجل الولیک الفرج

ثانیه ها به اشتیاق توست که می گذرند و جایشان را به لحظه های بعدی می دهند؛

تو نبض حیات بخش ثانیه هایی...

رد پای حضورت در دل هر ذره ای نقش بسته اما چشم های خاکی را لیاقت دیدار نیست!

مهربانا ؛ گرچه گستاخیم از حد گذشته ، گرچه نمک می خورم و نمک دان می شکنم ،

گرچه هر لحظه توبه می شکنم اما تویی انگیزه ی توبه ی دوباره ام...

تویی امید خوب تر شدنم... تویی بهانه نفس کشیدنم...

می دانم که اداره ی همه ی امور به اذن خداوند به دستان مهربان تو سپرده شده است...

تو همان باب گشوده از رحمت خداوندی در زمین...

اگر تنها دعای خالصی که از دلم می گذرد دعای فرج توست، به این خاطر است که بیایی

و این دل های خسته و جان های مرده را به دم مسیحایی ات زنده کنی...

آری تو می آیی و عشق به صادقانه ترین شکل تفسیر می شود...

انتظار مقدم دل دار می باید کشید...

میلادش مبارک...

*****

اللهم عجل الولیک الفرج

نبی به بوی بهشت تو ارادت داشت

علی به جلوه هر روزه تو عادت داشت

کدام نور ز مصراع بیت تو جوشید

که شعله هم به در خانه ات ارادت داشت؟!

برای خاطر حیدر به تازیانه نشست

کدام دست چنان دست تو عبادت داشت؟

برای ضربه دیگر به دیدنت آمد

که گفته دشمن تو نیت عیادت داشت؟!!

پس از تو ای گل نشکفته پرپر این بلبل

ز شام تا به سحر ناله ها به یادت داشت

قسم به سوره خاکی چادرت بانو

به قدر درک تو باید فقط سعادت داشت...

ر. جعفری

*****

همنشین ما در این شبها تویی مهدی بیا

حالیا صاحب عزای ما تویی مهدی بیا

دیده ی ما را سرشک از آب کوثر می دهی

ساقی و جام می و صهبا تویی مهدی بیا

یوسفا مائیم مرهم بر دل سوزان تو

مرهم سوز و گداز ما تویی مهدی بیا

مکتب سرخ شهادت از قیام فاطمی است

پاسدار پرچم زهرا تویی مهدی بیا

قلب ما را با بصیرت می کند این روضه ها

بانی این گونه محفل ها تویی مهدی بیا

می برند اینجا ملائک حسرت دیدار ما

زان که هر لحظه کنار ما تویی مهدی بیا

داغدا ر و ناله دار و پریشان و غمین

همچنان ایام عاشورا تویی مهدی بیا

هاتفان روزی که این الفاطمیون؟ سر دهند

آن که گوید ذکر جای ما تویی مهدی بیا

م. ژولیده

اللهم عجل الولیک الفرج

ای بهانه ی گذر ثانیه ها،

این روزها از میان همه ی نام های زیبایت صاحب زمان را بیشتر دوست می دارم...

 این روزها که تـــو نیستی و نفس کشیدن سخت است؛ که زنده بودن سخت است...

که زنده بودن، برای زندگی شدن فقط تـــو را کم دارد...

مولا جان زندگی بی تـــو هیچ ندارد...

ای صاحب زمان حالا که چتر ولایت بر سرمان کشیده ای، در سالروز آغاز امامتت

لطفی کن و در این دستان تهی قدری معرفت بگذار...

****

محرم که می آید زمین بوی تربت می دهد، خاک بوی تو را و قتلگاه بوی سیب؛

 آسمان بغض می کند، ابرها گریه و آب عطشان تر از همیشه برای لب هایت...

و ما پس از گذشت این همه سال هنوز نه پیام عاشورایت را فهمیده ایم

و نه یاد گرفته ایم تبعیت را از زینب، ادب و وفاداری را از عباس، جوان بودن را

از علی اکبر، نوجوانی را از قاسم و نه حتی پشیمانی را از حر!...

روی سقاخانه های شهرمان نوشته ایم : " بنوش به یاد لب تشنه ی حسیــن "

اما هیچ کجا ننوشته ایم : " بایست در مقابل کفر به یاد آزادگی حسیـــن " ...

محرم که می آید آسمان و زمین سیاه پوش می شود در عزایت و ذکر " یـا حسیـــن "

 زمزمه ی عرشیان و فرشیان. محرم که می آید دل های روسیاه هم دوباره عاشقت

می شوند؛ اما  با این همه ادعای عاشقی، در کربلا هم اگر بودم معلوم نبود

در کنارت بایستم یا در مقابلت؟!!...

*****

اللهم عجل الولیک الفرج

چه بد مردمانی بودند آن ها که در آن روز بزرگ، پیام مهم خدا را شنیدند؛ دست ولی خدا را

در دست پیامبر (ص) دیدند؛ این جانشینی برحق و شایسته را تبریک گفتند؛ ولی هنوز

 ساعتی از رحلت پیامبر (ص) نگذشته بود که عهد خویش را شکستند و حق و حقانیت را

به زیر پا نهادند!! به راستی چه بد مردمانی بودند...

اما غدیر فقط حادثه ای از عمق تاریخ برای نقل و یادآوری نیست!

غدیر امتحان بزرگی است که در همه ی زمان ها جریان دارد.  

امتحانی برای سنجش میزان صداقت آن هایی که در هر زمان ادعای اطاعت از فرمان

خدا دارند. و اکنون ما در دوران غیبت صاحب و مولایمان در معرض این امتحان بزرگیم...

در دعای عهد هر روزمان، غدیر تکرار می شود.

این اشک ها و ناله های فراق شبیه آن تبریک های ریاکارانه ی غدیر نیست؟!

کدامیک از ما که نام منتظر بر خویش نهاده ایم بر ولایت مولایمان باقی خواهیم ماند؟!!

******

مولاجان این جان های خسته و دردمند فقط با معجزه ی دستان سبز تو زنده خواهد شد؛

برای آمدن تعجیل کن...

اللهم عجل الولیک الفرج

شیعیان قرب به خدا را در تسلیم به امام (ع) جست و جو می کنند؛ هرچه حرف شنو تر،

متصل تر. حضرت علی (ع) می فرمایند: سلمان منا اهل البیت.

شیعیان تربیت می شوند تا در حریم الهی خودی نباشند و رد پا از خود به جا نگذارند.

اسلام ناب همه ی هستی را از نور امام (ع) می بیند. از منظر شیعه امام باب الله است؛ تنها

صراط مستقیم. از منظر اسلام ناب هدف اصلی از انتظار زمینه سازی ظهور است.

اسلام ناب حرکت آفرین است. شیعه نیازمند هادی الهی است؛ این نیاز نه در حرف بلکه

در صحنه عمل متجلی می شود و باعث حرکت او بسوی ظهور می شود.

دراسلام ناب دغدغه ی تایید هادی الهی پر رنگ است.

( برگرفته از جلسات هفتگی کانون منادیان ظهور )

********

ای غایب صبور، لحظه هایمان بی تو چه سخت می گذرند...

هر صبح جمعه کوچه ی دل را آب و جاروب می کنیم؛ هر صبح جمعه فانوس یادت بر

سر در معبد جان فروزان تر می شود؛ هر صبح جمعه نبض انتظارمان تند تر می زند؛

هر صبح جمعه حلقه اشک چشم های مانده به راهت فریاد می زند بیا و ندایی از درون

این التهاب سوزان را التیام می بخشد که شاید این جمعه خواهی آمد...

کدامین جمعه نگاه حسرت زده ی منتظرمان فرش راهت خواهد شد؟!

اللهم عجل الولیک الفرج

شوق اصلی وارد شدن به این مهمانی بزرگ، رسیدن به محضر توست. هرچند از شرمساری

 اعمالم در برابرت روی سر بلند کردن ندارم. اگر از من بپرسی در این سالی که گذشت چه

کرده ام، چه جوابی باید بدهم؟! با چه رویی این پرونده سیاه را نشانت دهم؟! چگونه در

مقابلت بایستم در حالی که تو از پیدا و پنهانم باخبری و باطنم را می بینی. چقدر سخت است

 رسیدن به حضورت آقا... اما مگر می شود از این فرصت چشم پوشید وقتی در تمام سال

همین یک شب را اجازه دارم که به حضورت بیایم و حرف ها و خواسته ها و دلتنگی هایم

را بی واسطه برایت بگویم و تو برای سال آینده سرنوشتم را رقم بزنی. کاش از سال گذشته

خوب تر شده بودم! کاش چیزی برای عرضه داشتم! کاش دلت از من رنجیده نبود!...

می خواهم همه روزها و شب های باقی مانده این مهمانی را با امید رسیدن به حضورت به

بازنگری رفتارم بپردازم؛ تا حداقل در این مهمانی بزرگ به گونه ای زندگی کنم که تو

می خواهی... باید همه نیازهایم را یادداشت کنم تا فراموشم نشود. باید از تو بخواهم در سال

آینده برایم برنامه ای بنویسی که فقط در راه زمینه سازی ظهورت گام بردارم. باید نشان دهم

توانایی اش را دارم. این مهمانی فرصت خوبی است تا ثابت کنم می توانم به عهد و پیمانم با

 تو وفادار بمانم. برای این که مهمان خوبی باشم به دعایت نیازمندم. آقا دعایم کن...

اللهم عجل الولیک الفرج 

                                       گوش شب پرستان کر

                         فردا در سرزمینمان آفتاب خیمه خواهد زد

                      از شنبه تا جمعه موعود هفت انتظار دویده ام

          و امروز با حنجر تاول زده پاهایم سرود ظهور تو را زمزمه می کنم

و اجابت تو را التماس...

  اللهم عجل الولیک الفرج 

                                   جشن های قاعد برای امام قائم؟!

از پیچ و خم های سال می گذریم. از شهرهای مختلفش عبور می کنیم و در سیر مسافرتی

عظیم قرار می گیریم. به راستی شیعه را اهل سفر و اهل تحصیل توشه آفریده اند اهل

حرکت به جستجوی امام. چه مسافرت عظیمی! از شهر عشق و قیام محرم حرکتمان را

شروع می کنیم، پیچ و خم های سال را پشت سر می گذاریم و اینک در شهر دیگری هستیم.

 گویا شهر، شهر پیغمبر است. شهری آکنده از رحمت و رضوان خداست. چه زیباست از

شهر پیغمبر که خداوند متعال بر سر گذرمان قرار داده است توشه برگیریم و بر حرکتمان

بیفزاییم. راستی در گذر از شهر پیغمبر ما چه می کنیم و از نعماتش چه توشه ای بر

می گیریم؟ آیا شیعه با عبور از چنین موقعیتی تغییر می کند؟ آیا واقعا شیعه با گذر از

چنین موقعیتی رشد می کند؟ آیا شیعه با جشن های نیمه شعبان بدون امام صفا می کند یا

پشت لبخندش بغض هجران است؟ کدام جشن های این شهر حرکت شیعه را به سمت امامش

 دو چندان می کند؟ اصلاح تفکر پیش نیاز رفتار حی در قبال امام حی است. تکنولوژی و

فناوری دائما در حال رشد و تغییر و ارتقا است؛ اما هیچگاه از خود سوال کرده ایم که نوع

ایمانیات ، کیفیت تفکرات و تنوع روحیات ما چگونه است؟ جامعه ی امام زمانی چقدر با

امام زمان (عج) خود مانوس است؟ جامعه ی امام زمانی چقدر با آینده خود مانوس است؟

تفکرات مذهبی چقدر جوابگوی نیازهای فطری افراد است؟ مسلم است که رشد یک ملت

در گرو رشد صحیح اعتقادات آن ملت است که نیاز به فهم و هضم غذاهای دینی و الهی

دارد. با گذر از کوچه های شهر و نوع پرداختنمان به اعیاد معلوم می شود که مقوله امام

زمان (عج) و آخرالزمان شناسی ما در فضایی احساسی شکل گرفته است. هنوز وقتی به

اصول تفکر موجود می نگریم پایه های سست و لرزان می بینیم که نیاز به اصلاح و

آبادانی دارند. مسلما نوع پرداختن به غذاهای معنوی بسیار پر اهمیت و قیمتی تر است و

جای تفکر و تامل دارد. مهدوی شدن افراد و مهدوی نمودن مقولات مختلف نیز نیاز به تامل

و تفکر دارد. گاه جامعه ی شیعه در لفافه ای از محبت به اهل بیت (ع) غنوده است و حال

آنکه دشمن دیرین صحنه های پیش رو را زمینه سازی می کند تا شیعه غنی از معارف و

اعتقادات با اتکا به تفکرات واپس گرا و ساکن زمینه رشد و ترقی نیابد و نگاه شیعه از امام

غافل شود و نیاز مبرم به امام حی در وجودش حرکتی ایجاد ننماید. اگر صدها و هزاران

برنامه و جشن برگزار شود و نتیجه آن حرکت در مسیر رفع ظلمتها و به سوی ظهور

نباشد اسلام آمریکایی آن را تایید خواهد نمود و حتی به گسترش آن کمک خواهد کرد اما

در اسلام ناب محمدی (ص) هر رفتاری که نتیجه آن قیام و حرکت و صراط مستقیم به

سوی ظهور باشد مورد خواست و رضایت امام (ع) خواهد بود. به راستی مبلغ چه اسلامی

در بطن جامعه ی شیعی می باشیم؟! آیا رفتارهای خویش را در قبال امام حی محک

زده ایم؟! باشد که در روشنایی اعیاد شعبانیه بیشتر از روشنایی های ظاهری به روشن

کردن شعله های تفکر پویا در مقولات آخرالزمانی بپردازیم و اینگونه مولایمان را از

 دخمه های تفکرات قاعدانه بیرون آوریم و در اوج آسمان اعتقادات ناب قرارش دهیم

و از نور وجودش منتفع شویم. ( ارائه شده توسط  کانون منادیان ظهور )

                                         اللهم عجل الولیک الفرج 

 سخاوتمند باش ولی اسراف کار مباش ؛ در زندگی حسابگر باش ولی سخت گیر مباش.

            شجاعت هرکس به اندازه زهد و بی اعتنایی او به ارزشهای مادی است.

نكاتي در رابطه با نقش دعا در تعجيل فرج (بخش آخر):    

۷-     برخي نيز مي گويند: (تا ما درست نشويم آقا نمي آيد) اگر معناي اين حرف

اين باشد كه ما بايد خود و جامعه ي خويش را اصلاح و به ظهور كمك كنيم

مطلب درستي است ولي اگر نااميد شويم و بگوييم تا زماني كه اوضاع به همين

منوال است آقا نمي آيد، حرف درستي نيست زيرا اولا امام در زمان نااميدي

مردمان مي آيد. دوم آن كه ايشان نيز براي اصلاح مي آيد و زمين را پراز عدل

و داد مي كند، آن هنگام كه از ظلم، ظلمت و ستم آكنده شده است.

سوم آن كه ما تحت هيچ شرايطي نبايد از ظهور نا اميد باشيم.

هر لحظه ممكن است فرج فرابرسد.

۸-     به يقين هركس كه امروز براي تعجيل در ظهور حضرت مهدي(ع) دعا

مي كند و در راه تحقق اين هدف گام بر مي دارد؛ در ثواب و فضيلت هر حقي

كه پس از ظهور اقامه خواهد شد، هر فسادي كه از روي زمين برچيده مي شود،

هر گناه و معصيتي كه ترك مي گردد، هر حكمي از احكام اسلام كه بيان و اجرا

 مي گردد، هر حقي كه بر پا مي شود و... سهيم و شريك خواهد بود.

گفتيم كه دعا زمان ظهور را نزديك مي كند. تصور كنيد حتي اگر پنج دقيقه

ظهور زودتر انجام شود از چه تعداد گناه، معصيت، ظلم، خون ريزي، ستم

وجنايت جلوگيري خواهد شد؟ و اگر كسي بتواند با اعمال و دعاي خويش در

جلو افتادن زمان ظهور موثر باشد به چه توفيق بزرگي دست يافته است!!

۹-     كسي كه براي ظهور دعا مي كند در حقيقت از اوضاع و احوال عالم و غيبت

 امام زمان (عج) ناراضي است و اين خود نوعي برائت جستن از تمامي كساني

است كه با سوء استفاده از نبود قدرت و حكومت ظاهري عالم در دست ولي خدا

 به ظلم و ستم مشغولند. آري انتظار يعني نفي وضع موجود و به دنبال تحقق

وضع مطلوب بودن. اگر به فرض ما براي فرج امام عصر(عج) دعا كرديم و

توفيق درك ظهور را پيدا نكرديم هرگز چيزي از دست نداده ايم. طبق روايات

براي كسي كه جهت تعجيل در امر فرج زياد دعا مي كند فرج حاصل مي شود و

او همانند كسي است كه در راه خدا در خون خويش غلتيده است

و با ظهور آن حضرت از اهل رجعت خواهد بود.

اللهم عجل الولیک الفرج

اللهم عجل الولیک الفرج

لحظه ها یکی یکی می آیند و می روند و در رقابتی پر شتاب از هم پیشی می گیرند. به

خود که می آییم چند جمعه از سال جدید هم گذشت و باز تــو نیامدی ...

و مانده ایم و حسرت همیشگی نیامدنت. مولا جان هیچ چیز جز ظهورت نمی تواند این

خلا بزرگ را در زندگی مان پر کند ؛ هرچند ما آدم های غفلت زده به گمان غلط خویش

برای پر کردنش به هر کوی سرک می کشیم و گاهی دلهای غبار گرفته مان را به لذتهای

پوشالی سرگرم می کنیم. اما تو خوب می دانی که خود را فریب می دهیم. مگر می شود

جز تــو را جست و به آرامش رسید؟! مگر می شود بی تــو جامعه آرمانی را برپا کرد؟!!

آقا جان ما را ببخش... ما فراموشت کرده ایم!!!

ما فراموش کرده ایم در قنوت نمازهایمان اللهم عجل الولیک الفرج بگوییم و برای سلامتی

و فرجت دعا کنیم! ما فراموش کرده ایم که در راهی! ما فراموش کرده ایم که برای

ظهورت چه سهمی داریم! ما فراموش کرده ایم که اگر همینطور راکد و بی حرکت بنشینیم

آمدنت چقدر دیر می شود! ما مشغول تار عنکبوت های خودمان هستیم ؛ ما را ببخش...

مولا جان زمین دل هایمان سال هاست که در انتظار بهار ظهورت همچنان در زمستان

معطل مانده است ؛ کدامین جمعه قصد آمدن داری؟؟!!

اللهم عجل الولیک الفرج

ميلاد پيامبر رحمت حضرت محمد مصطفي (ص) و ششمين ستاره آسمان ولايت

حضرت امام جعفر صادق (ع) بر تمامي عاشقان مبارك باد 

اي فرزند ابراهيم از همان اولين لحظه آمدنت به زمين بساط بت پرستي درهم شكست

 و پايه حكومت هاي بزرگ و توخالي سست شد. خداوند تو را فرستاد تا محبت خفته

در اعماق جان اين آدميان را زنده كني ؛ بي دليل نبود كه تو رحمة للعالمين خوانده

شدي. ساليان زيادي بود كه ما آدم ها خوب بودن را از ياد برده بوديم و تنها دم

مسيحايي تو مي توانست اينچنين از ظلمت نجاتمان دهد. بر ما خورده مگير اگر

ناديده مجذوب و شيفته ات گشته ايم ؛ كه ما كوير هستيم و محتاج باران و تو

سخاوتمندانه بر عطش زار روح خسته مان مي باري. هر جا نشانه اي از تو ظهور

كند بي شك بهشتي ديگر در زمين برپا مي شود ؛ مگر معجزه نامت اين عطر

دل پذير را به گلهاي محمدي هديه نكرد؟! آقاي مهرباني، ما هنوز هم منتظر

معجزه ايم ؛ كدامين طلوع آمدن فرزند نجات دهنده ات را نويد خواهد داد؟؟!!

نكاتي در رابطه با نقش دعا در تعجيل فرج (ادامه) :

روزهاي پاياني ماه صفر كه فرا مي رسد، ناخودآگاه بغضي به وسعت تمام

روزهاي سپري شده ي محرم و صفر بر دل سنگيني مي كند.

هنوز سينه غمگين از اربعين حسيني است كه رحلت پيامبر رحمت (ص)،

كريم اهل بيت (ع) و ضامن آهو(ع) اين داغ را تازه تر مي كند. اين دل بي قرار

و نا آرام نمي داند در پناه گنبد خضرا آرام خواهد گرفت؟! در فضاي غريبانه بقيع؟!

يا در كنار پنجره فولاد؟! فقط مي خواهد در گوشه اي بي صدا گريه كند و

حرفهاي نگفته اش را با تو بگويد... كاش هيچ گاه زمان كوچ تو نرسيده بود؛ كاش...

حالا من مانده ام و حسرت هميشگي اين فاصله. فاصله اي به اندازه همه بدي هايم!

 فاصله اي به اندازه تمام خوبي هايت! با وجود اين فاصله مگر باز هم مي توان از

لطفت نااميد بود؟! كه خدا در شان تو گفت :« انك لعلي خلق عظيم ».

سلام بر تو اي آخرين فرستاده خدا ؛ سلام بر تو اي مهربان تري پيام آور خدا ؛

سلام و درود خداوند بزرگ بر تو و بر فرزند  كريمت حسن (ع) و بر فرزند

رئوفت رضا (ع) و  بر تمامي  فرزندان  پاكت  باد.

( اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم )

  ************

پيامبر اكرم (ص) : « ايمان خويش را خالص كن تا عمل اندك كفايتت كند.» 

امام حسن مجتبي (ع) :« به خوبي معاشرت كردن با مردم كمال عقل است.»

امام رضا (ع) : « قرآن ريسمان محكم خدا و الگوي راه نمونه ي اوست.»

نكاتي در رابطه با نقش دعا در تعجيل فرج :

از خانه ي معبود باز مي گردد ولي در دلش التهاب عجيبي موج مي زند.

حالش وصف ناشدني است ؛ اضطرابي بزرگ اما شيرين براي آنچه كه مامور به

 انجامش شده. سال ها در ابلاغ دستورات پروردگارش به انسان ها كوشيده و حالا

 زمان تكامل اين رسالت خطير فرا رسيده است. به كاروان دستور توقف مي دهد.

از ميان جمعيت زمزمه هايي به گوش مي رسد ؛ همه مي دانند كه لحظه موعود

رسيده و دل ها در انتظار شنيدن اين خبر مهم تندتر در سينه مي زند. بر بلنداي

جهاز شتران كه مي ايستد ، قدرتي شگرف در خويش احساس مي كند و تمام التهابش

به يقيني عميق تبديل مي گردد. علي را نزد خويش فرا مي خواند و در حالي كه

دستش را بالا مي برد او را به عنوان امام ، پيشوا و جانشين بعد از خود به همگان

معرفي مي نمايد. نجواي شادماني فرشتگان در عرش طنين مي اندازد و جبرئيل پيام

خالق مهربان را برايشان مي آورد :

          ( امروز دينتان را براي شما كامل كردم و نعمتم را بر شما تمام ساختم )

خدايا ابراهيم نيستم كه اسماعيل به قربانگاه بياورم ؛

بنده ضعيفي هستم كه اسير اين نفس سركش است و جز تو پناهي ندارد.

به حال خود رهايم مكن. ياري ام ده تا از مسير هدايتت منحرف نشوم

و جز در راه رضايتت گام برندارم.

                                     عاشقان عيدتان مبارك

  چرا براي ظهور دعا نمي كنيم؟

-         نقشه ابليس براي تاخير ظهور

-         به امام معرفت نداريم

-         به امام محبت شايسته نداريم

-         احساس اضطرار نمي كنيم

-         از بركات ظهور بي خبريم

-         نمي دانيم كه از مهمترين شرايط ظهور خواسته مردم است

-         از غربت امام در غيبتش بي خبريم

-         ما را از شمشير امام ترسانده اند

-         از معارف اهل بيت دور هستيم

-    نمي دانيم دغدغه ي همه ي اهل بيت(ع) فرج مولا بوده و هست

                                 .........................................

دلم هواي گنبد طلايي ات را كرده است ؛ باز هم  از راه دور سلامت كنم؟! مرا به خانه ات 

نمي خواني تا مهمان سفره مهرباني ات شوم؟ دلم مدام بهانه ات را مي گيرد و من وعده اش 

مي دهم به فردايي كه خود بليط آمدنم را امضا كني. در شبي كه ميلاد توست ازتو چه بخواهم

جز قطره اي از اقيانوس بخششت و دعايي كه بدرقه راهم كني براي اين سفر... 

دعا محبوب ترين اعمال نزد خداوند، برترين عبادت، علت روشنايي آسمان ها و

زمين، كليد تمام رحمت ها و... است. ما معمولا در حوائج فردي خويش بر دعا

اصرار مي ورزيم و تا استجابت كامل آن، دست از طلب بر نمي داريم؛ ولي به امر

 مهم دعا براي تعجيل ظهور امام زمان(عج) آنگونه كه شايسته است اهتمام

نمي ورزيم. غافل از اين كه اين دعا زيباترين آرزو و بهترين دعاهاست؛ زيرا خير

و سعادت دنيا و آخرت ما و همه ي انسان ها و نيز گشايش در امور مادي و معنوي

جهانيان وابسته به امر ظهور امام زمان(عج) است. آن حضرت در توقيع شريف

خطاب به شيخ مفيد مي فرمايند: (اگر شيعيان ما با دل هاي متحد و يكپارجه بر وفاي

به عهد و پيمان خويش اجتماع مي كردند ملاقات ما با آن ها به تاخير نمي افتاد و

سعادت ديدار و مشاهده ي با معرفت براي آن ها به زودي حاصل مي شد و زودتر

از اين به ديدار ما نايل مي شدند.) امام صادق (ع) درباره نقش دعا در تعجيل فرج

فرمودند: (وقتي عذاب و سختي بر بني اسرائيل طولاني شد، چهل روز به درگاه خدا

گريه و ناله كردند. خداوند متعال به موسي و هارون وحي فرمود كه آن ها را از

دست فرعون نجات دهند و اين در حالي بود كه از چهارصد سال عذاب صدوهفتاد

سال باقي مانده بود و خداوند به واسطه ي دعاي بني اسرائيل از آن صدوهفتاد سال

صرف نظر نمود.) مولف كتاب مكيال المكارم با استناد به اين روايت مي گويد:

وقت ظهور امام زمان(عج) از امور بدايه است كه امكان پس و پيش افتادنش هست

يعني مي توان با دعا نمودن فرج و ظهور امام عصر(عج) را جلو انداخت و تشويق

ائمه ي اطهار به دعا نمودن براي تعجيل ظهور بيانگر آن است كه حصول فرج

داراي يك زمان صددرصد تعيين شده و غير قابل تغيير نيست و اگر مردم به مسئله

غيبت امام زمانشان و طولاني شدن اين امر بي توجهي نكرده و همگي دعا نمايند،

اميد است كه خداوند هرچه زودتر طومار غيبت را در هم پيچيده و آن بزرگوار را

ظاهر نمايد. همچنان كه در زمان حضرت ادريس(ع) وقتي آن حضرت مورد

حمله ي حكومت طغيانگر زمان خويش قرار گرفت از ميان مردم غايب شد؛ در

دوران غيبتش مردم تصميم به توبه در مقابل خداوند را گرفتند و اين بازگشت و

پشيماني واقعي باعث شد كه خداوند دوران غيبت او را پايان بخشد. حضرت ادريس

(ع) ظاهر شد و حاكم ستمگر در برابر او به ذلت و خواري افتاد.

از امام زمان(عج)  نقل شده كه فرمودند: (شيعيان ما به اندازه ي آب خوردني ما را

نمي خواهند، اگر بخواهند دعا مي كنند و فرج ما مي رسد.)

                                         اللهم عجل الوليك الفرج

در روزگاري كه دروغ ساده و راستگويي سخت است؛ در گذر از لحظه هاي كه بوي فريب

 مي دهند؛ تـــو را صدا مي زنم و نامت را هزارن بار زمزمه مي كنم:

     السلام عليك يا صادق آل محمد(ص)

راستش را بخواهي هرچند به اين زندگي سراسر نيرنگ عادت كرده ام اما اين دل هيچ وقت

در خوشي هاي كاذب مرا همراهي نمي كند و رنج حاصل از صداقت را به راحتي 

دروغگويي ترجيح مي دهد... ولي من خيلي به حرفهايش توجه نمي كنم! نمي دانم چرا؟!

گاهي احساس مي كنم قسمتي از روحم گمشده كه...

با من سخن بگو. تـــو كه راستگوترين مردماني صداقت را برايم معنا كن.

بندهاي اسارت دلم را بگشا؛ شايد شيريني راستي در جانم نفوذ كرد... شايد...

در نبودت من مانده ام و سنگيني معناي نامت بر سينه و كوهي شرمساري كه مرا

 شيعه جعفري نامند و اندك نشانه اي از تـــو در من نيست...